Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Wijn, bier en veel cider

Posted by Treinjan op 19/04/2018

Woensdagochtend begin ik op een beschaafde tijd aan mijn eerste meerdaagse buitenlandse reis van dit jaar. Vanaf Arnhem gaat het met de Abellio-Regionalexpress naar Düsseldorf, waar ik overstap op een IC naar Koblenz. Deze wordt gereden door de CFL, Luxemburg is namelijk de eindbestemming van deze trein. De CFL zet een driewagen-dubbeldekstreinstel in, wat op deze tijd van de dag ruim voldoende is. Dan met een Regionalbahn van VIAS via de rechter Rijnoever naar Rüdesheim in de Rheingau, deelstaat Hessen, waarmee ik dit hele traject zonder gebruikmaking van een DB-trein heb afgelegd! Rüdesheim is een tamelijk toeristisch wijnstadje, maar zo vroeg in het seizoen en buiten het weekend is het nog wel uit te houden. Na installeren op mijn hotelkamer eerst naar de Tourist Info, dan een eerste plaatselijke wijn proeven. Dat is een droge Riesling, de dominerende druivensoort alhier, ruim 80 % van de wijngaarden in de Rheingau is met deze druif beplant. Ook bij de copieuze maaltijd daarna drink ik een Riesling, iets minder droog dan de eerste.
Donderdagmorgen een stevig ontbijt, dan wederom wat rondkijken in het stadje, opvallend is de boulevard langs de Rijn met tussen weg en rivier de spoorlijn waar vooral veel goederentreinen langskomen. Mijn wandeling eindigt vooreerst bij Asbach-Uralt dat hier zijn wortels heeft. Eerst bekijk ik een film over de geschiedenis van het befrijf, daarna gaat het via de stookruimte (deels in bedrijf) naar de ontvangstruimte annex winkel, waar ik een glaasje 15 jaar oude Weinbrand proef en enkele flesjes en gevulde pralines aanschaf. Daarna terug naar het centrum en een kop koffie. De lunch is eenvoudig (sandwiches) en alcoholvrij. Vervolgens een rondgang langs drie Vinotheken van plaatselijke wijnboeren, bij elk kan ik twee wijnen proeven. Bij het eerste bedrijf twee Rieslings, bij het tweede schakel ik over naar rood: tweemaal Spätburgunder (pinot noir), de belangrijkste rode druif in dit gebied. Dan een pauze, het klaart stevig op dus kan ik mooi even op en neer met de kabelbaan naar het Niederwald-Denkmal waar je een fraai uitzicht over het Rijndal hebt. Als ik naar beneden ga spettert het weer een beetje, maar de derde vinotheek is vlakbij het kabelbaanstation. Hier een droge rosé van Spätburgunder, gevolgd door een (hier zeer zeldzame) Schwarzriesling (pinot meunier). Bij de avondmaaltijd nog een blanc de noirs, witte wijn van rode druiven.

Vrijdagmorgen stevig ontbijten, dan inpakken en afrekenen en eerst naar Wiesbaden, de hoofdstad van Hessen. Na de koffie de Rijn over naar de hoofdstad van Rheinland-Pfalz, Mainz. Daar koop ik broodjes voor de lunch en wacht op de Eurocity naar Basel, die wat vertraagd is. Ik kom uiteindelijk met een halfuur vertraging aan op mijn bestemming in het Emmental. Avondeten is raclette, met thee als begeleidende drank.
Zaterdag eerst een rondje boodschappen, dan naar Zürich-Altstetten voor het Zürich Bier Festival (verslag).
Zondag een rustdag met mooi weer, lunch en thee kunnen buiten ingenomen worden. Avondeten bij een restaurant in een plaatsje ten noorden van Burgdorf, dat in het verleden samen met enkele andere restaurants in de omgeving een huisbier had, Eibe Trunk, dat gebrouwen werd bij Felsenau in Bern, mogelijk als etiketbier. Nu hebben ze een bier uit eigen dorp op de kaart staan, Heimiswiler Härz, van de gelijknamige “Landbrauerei”, opgericht in 2016. Een behoorlijk gehopt blond bier met een waasje, heel geschikt als aperitief. Bij de Eglifilets (Flussbarsch) past het ook wel, maar ik neem toch nog een glaasje Hallauer Weisswein uit het kanton Schaffhausen. En in het toetje met koffie-ijs zit ook een scheutje hele goede Kirsch. ’s Avonds thuis tenslotte nog een flesje Steinbock van de Monsteiner Brauerei (Davos-Monstein, kanton Graubünden) opengemaakt. Volgens de omschrijving een kruising van Steinbier en Bockbier. Lichtbruin, wazig door veel depot. Moutige geur, smaak is tamelijk zoet met wat gebrande mout; de zoetheid verdwijnt snel, waarna alleen een lichte bitterheid overblijft, het bier wordt “leeg”, ik heb het glas niet uitgedronken.
Maandag ga ik nog een dagkaart voor het OV opmaken die anders binnenkort zou vervallen. Eerst naar Bern, vandaar met een van de nieuwe Twindexx Intercity dubbeldekstreinstellen van de SBB naar Zürich HB en verder met de tram naar Zürich west voor middageten en bier bij Steinfels. Deze brouwerij annex restaurant brouwt ook voor enkele andere horecazaken van dezelfde eigenaar, wat de redelijk grote ketels en tanks verklaart. Vast in het assortiment zijn Lager, Pils, Weizen en IPA, daarnaast een aantal seizoensbieren. Het Lagerbier, donkergeel en met een waasje is een vrij neutrale dorstlesser die bij veel gerechten kan, wel wat veel koolzuur. Als tweede heb ik het Märzen geprobeerd (seizoensbier), amberkleurig en ook wat wazig. Niet erg moutig, vrij droog, beetje wrange bitterheid, zachte koolzuurprikkeling, doordrinkbaar maar ook een beetje “leeg”. Het eten is goed, de bieren kunnen er mee door, de bediening ook. Vervolgens nog even rondgekeken op het centraal station en via Luzern naar Konolfingen, waar het station verbouwd wordt (ik ben niet nieuwsgierig maar wil wel graag alles weten/zien). Dan noordwaarts over de landschappelijk fraaie voormalige BTB (Burgdorf-Thun Bahn) naar Hasle-Ruegsau waar ook werkzaamheden zijn en ik even bekijk hoe de Zwitsers het vervangend busvervoer regelen. Dan is het nog maar een paar minuten met de bus en ik ben weer bij mijn zus. Bij het avondeten delen we het flesje cider dat ik van het festival in Zürich heb meegenomen. In duitstalig Zwitserland noemen ze dat “Suure Most” (uitgesproken als moscht, Süssmost is appelsap), maar de producent zit in Lausanne, dus cidre. Geheel van Zwitserse appels gemaakt, 4,5 vol% alcohol. Aangename balans van zoet en zuur, zeer doordrinkbaar.

Dinsdag vertrek ik weer uit het Emmental, maar de reis is nog pas halverwege. Tussenstop is wederom Hessen, maar nu Frankfurt en omgeving, vanwege Cider Week. Komende zondag is het ciderfestival, vroeger bekend onder de naam Apfelwein Weltweit maar omdat de term “cider” nu eenmaal veel gebruikelijker is hernoemd tot Cider World, overigens nog wel met de ondertitel “Frankfurter Apfelweinmesse”. Voorafgaand aan het festival is er een week van allerlei activiteiten onder de noemer Cider Week. Dinsdagmiddag neem ik mijn intrek in een klein appartement in Dreieich ten zuiden van Frankfurt. Na boodschappen in een nabije supermarkt leg ik een bodempje in de maag en ga dan naar Zur Buchscheer in het westen van Sachsenhausen, vlakbij station FFM-Louisa, op de route tussen Frankfurt en Dreieich. Een uitgebreide en goedbezochte proeverij van liefst 10 vruchtenwijnen (een is er niet van appels), gelukkig krijgen we ook nog een hapje te eten en is er rijkelijk water voorhanden (verslag).
Woensdagmorgen wat uitslapen en stevig ontbijten, dan met een direkte bus naar Seligenstadt am Main (trein kan ook, maar is een omweg met 2 overstappen en langere reistijd). Koffie, dan wat rondkijken, gevolg door een goede maaltijd bij restaurant Römischer Kaiser, de Brauerei-Ausschank van Glaabsbrau. Eerst een glas 1744, een amberkleurig bier genoemd naar het oprichtingsjaar, gevolgd door Grie Soß, een blond bier met de zeven kruiden van Frankfurter Grüne Soße (bernagie, zuring, tuinkers, kervel, bieslook, peterselie en kleine pimpernel), goed te drinken en niet overmatig kruidig, ik krijg eerder de indruk dat de kruiden behoorlijk goed harmoniëren met de Hallertauer hop. Ik ga ook weer met de bus terug naar Dreieich, even langs mijn tijdelijke woning. Daarna per trein weer naar Sachsenhausen, maar nu een stuk naar het (noord-)oosten, naar restaurant (Daheim im) Lorsbacher Tal. Net als Zur Buchscheer maken ze hier zelf Apfelwein, maar daarnaast is er een kelder met een zeer uitgebreid assortiment ciders uit alle windstreken. Hier krijgen we acht ciders uit evenzovele landen te proeven, onderbroken door een rondleiding door de kelder. Het wordt wederom vrij laat.
Donderdagmorgen weer een beetje uitgeslapen, dan naar Frankfurt. Koffie, wat rondkijken, door naar Schuch’s restaurant in Praunheim voor een zeer lekkere maaltijd met een glas cider uit eigen produktie, ik kies voor de variant met kweepeer (Quitte). Tijd voor Bärlauch (daslook): het zit in de aardappelsoep en in het hoofdgerecht, ravioli, niet in het toetje. Terug in het centrum ga ik nog eens rondklijken in de Palmengarten, het is heerlijk warm weer en de kaart die ik deze dagen gebruik om rond te reizen (RheinMainCard) geeft korting op de toegangsprijs. Daarna bij een bakker nog een kaasbroodje gehaald, dat op een bankje opgegeten en doorgewandeld naar de winkel van Jens Becker voor de derde proeverij van deze week. Deze begint eerder dan de voorgaande twee, dus deze avond ben ik niet heel laat thuis.
Vrijdag is het weer helaas veel minder. Ik reis wat rond met de trein, onderbroken door een korte koffiestop. Daarna naar Eltville aan de Rijn, ten westen van Wiesbaden, in de Rheingau. Een stevige middagmaaltijd met een niet te droge Riesling en water. Daarna rondkijken in het stadje, het is gelukkig enige tijd droog. De oude binnenstad ligt tussen spoorlijn en rivier en het stadje is niet zo toeristisch, maar zeer de moeite waard, vooral de Kurfürstliche burg en omgeving. Ik reis daarna nog iets verder door naar het westen naar Geisenheim, een stop voor Rüdesheim. Ook dit is een aardig stadje, maar helaas begint het alweer te spetteren. Een kerk bezocht waar de organist aan het oefenen is, dan nog even snuffelen in een delikatessenwinkel (ik weet me redelijk in te houden). Via Wiesbaden en Frankfurt Hbf terug naar Dreieich waar ik nog een broodmaaltijd eet en op tijd onder het dekbed schuif. Deze dag dus even geen cider.
Zaterdag is het weer wederom prima, ik reis nog weer wat rond, bezoek ondermeer het Ledermuseum in Offenbach en ga aan het eind van de middag naar het Forsthaus Gravenbruch. In een van de restaurants van het daar gevestigde hotel is een ciderdiner, met appelwijnen van kelterei Nöll uit Frankfurt-Griesheim, met toelichting door de junior-chef Alexander Nöll (verslag). De reis naar en van het restaurant is wat omslachtig, maar in beide richtingen sluiten bus, S-bahn en bus perfect op elkaar aan.
Zondagmorgen uitslapen, brunch en dan naar het Apfelweinfestival (verslag). Als de benen zeggen dat het welletjes is ga ik nog een paar dingetjes kopen en naar Sachsenhausen voor avondeten bij Frau Rauscher, een steeg verder dan Lorsbacher Thal, waar de porties groot zijn (ja, ik had trek). Ik ben redelijk vroeg terug in Dreieich, tijd om nog even aan dit verslag te werken en alvast wat op te ruimen. Maandag inpakken en naar huis, met wat horten en stoten, maar geen tijdverlies, ik ben zelfs een halfuur eerder dan gepland weer in Leiden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.