Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Van alles wat

Posted by Treinjan op 21/04/2016

Bier, cider, wijn en trein, april 2016

Vrijdagmorgen in een tot Düsseldorf volle ICE naar Frankfurt am Main. Wegens werkzaamheden geen stop in Keulen Hbf maar in Deutz, aan de overkant van de Rijn. Daarna de racebaan op, waargenomen maximumsnelheid 247 kpu; door de veel kortere stop in Keulen liggen we voor op het schema, daarom wordt er relatief rustig gereden. In het treinstel (een van de NS) kun je via WLAN gratis gebruik maken van het intranet (ICE Portal), internet is betaald. Zo kan ik op mijn tablet bijna real-time zien hoe hard we gaan. Overigens werkt het Portal nog niet foutloos, het is een beta-versie.
In Frankfurt aangekomen loop ik eerst naar een bureau waar ze kaarten voor de Apfelweinmesse van a.s. zondag verkopen, daarna reis ik verder naar het Odenwald. Als verblijfplaats heb ik het kuuroord Bad König uitgekozen, dit soort plaatsen heeft altijd veel hotels in alle prijsklassen. Ik kan bij het hotel wel naar binnen, maar moet nog even wachten op mijn sleutel; overigens kan ik in de hotellobby al wel gebruik maken van het Wlan (Hotspot). De kamer is eenvoudig, maar heeft al het nodige plus een ruim balkon. Tijdens een rondwandeling is aan de uithangborden te zien dat je op biergebied niet teveel moet verwachten van de plaatselijke horeca, daarom ga ik voor wijn en water bij de maaltijd. Hoewel we hier dichtbij een wijnbouwgebied zitten (het zogeheten “Odenwalder Weininsel”) staat er geen lokale wijn op de kaart, maar ook geen buitenlandse; ik kies uiteindelijk voor een Weissherbst uit Baden (Tuniberg) met de fraaie naam Munzinger Attilafelsen.
UmstadtZaterdagmorgen ga ik naar het centrum van dat “Odenwalder Weininsel”, Groß Umstadt. Eerst even de stad bekijken en een kopje koffie met iets erbij, dan verder gewandeld en tenslotte naar Vinum Autmundis, waar je de wijnen, distillaten, geleien en andere produkten van de Winzergenossenschaft kunt proeven en kopen. Bij de wijnen gaat dat middels zelfbediening, de distillaten worden op verzoek door de verkoopsters geschonken. Met enkele aankopen keer ik dan weer terug naar Bad König, eet een hapje in het hotel en reis dan verder zuidwaarts naar Erbach. Het Schloss Erbach is een interessant gebouwencomplex dat gedeeltelijk bezocht kan worden middels een rondleiding. Een van de graven was een fervent verzamelaar van heel verschillende zaken waar het nodige over te vertellen valt, verder kun je ook nog een soortement huiskapel bezoeken waar een heel bizonder vleugelaltaar staat. De dag sluit ik af in een restaurant in Erbach dat Umstadter wijn op de kaart heeft staan, ik kies een Riesling.
Zondag neem ik een direkte trein naar Frankfurt Hbf en stap daar over op de U-Bahn. Vanaf station Bockenheimer Warte is het goed tweehonderd meter lopen naar het Gesellschafsthaus Palmengarten, waar het ciderfestival “Apfelwein weltweit” plaatsvindt [verslag]. Daarna ga ik nog eten en twee ciders proeven bij Zur Buchwald, net als vorig jaar trouwens.

Maandagmorgen verlaat ik Hessen als het ware door de achterdeur, via het lijntje van Erbach naar Eberbach aan de Neckar in Baden-Württemberg. Via Heidelberg gaat het eerst tot Bruchsal, waar ik de middagmaaltijd tot mij neem in Gasthausbrauerei Wallhall. Er is 1 vast bier op tap (Helles/Pils) en meerdere wisselbieren, op het moment zijn dat een amberkleurige Lager, een Schwarzbier en een Weizen, ik kies voor Lager en Schwarz. Niet heel bizonder, maar voor een Gasthausbrauerei bovengemiddeld. Daarna gaat de rit verder via Karlsruhe naar Hausach in het Zwarte Woud voor deel 2 van deze reis. Bij Hausach verlaat de Schwarzwaldbahn (Offenburg – Singen) het dal van de Kinzig, deze spoorlijn geldt als enige geheel op Duits grondgebied liggende bergspoorlijn. Tot de lijn bij Sommerau (nabij St. Georgen) de top bereikt wordt er stevig geklommen (673 meter) met 39 tunnels en meerdere keerlussen. De afdaling richting Singen gaat veel geleidelijker en is lang niet zo spectaculair; de Schwarzwaldbahn-treinen rijden overigens het traject Karlsruhe – Konstanz. Avondeten in het hotel met bier van regionale brouwerij Ketterer, een Hefeweizen met vrij veel citrus.
Dinsdagmorgen eerst een bezoekje aan het plaatsje Haslach, iets naar het westen, dat een fraaie oude binnenstad heeft. Later op de ochtend gaat het dan over de “Schwarzwald-Bergstrecke” naar de stad Villingen, eveneens met een fraaie (en veel grotere) Altstadt. Bij de maaltijd een glas Weizen van de Hirschbrauerei uit Wurmlingen, ook uit de regio. In de middag maak ik dan nog meer gebruik van mijn Konus-Karte (Kostenloser Nahverkehr im Schwarzwald) en reis via Rottweil en Horb naar Freudenstadt. Daar na wat rondkijken nog een hapje eten in Turm-Brau, een vrij nieuwe huisbrouwerij vrijwel middenop de (enorm grote) Marktplatz. Drie bieren op tap, Pils, Weizen en Fruehlingsbier, een bovengister met drie granen (gerst, tarwe, rogge), ik kies – vanzelfsprekend zou ik bijna zeggen – voor het laatste bier dat lijkt op een kruising tussen een ongefilterde Helles en een Weizen. Daarna terug naar Hausach, terwijl zo nu en dan wat spetters vallen.
Woensdagmorgen is het regenachtig, daarom ga ik de modelbaan van de Schwarzwaldbahn bekijken, die vind je direkt tegenover het station van Hausach, dat is 200 meter van mijn hotel. Hier is in schaal H0 het traject Hausach – Sommerau uitgebeeld met vele details. Aan het eind van de ochtend verbetert het weer iets, ik neem de SWEG-trein het Kinzigtal in naar het fraaie vakwerk-stadje Schiltach voor wat rondkijken en (alcoholvrije) lunch. In de middag ga ik dan de Schwarzwaldbahn nog een keer vanuit de trein bekijken, heen met geregeld zon, terug met een stevige wasbeurt voor de trein. Avondeten in het hotel met in twee gerechten Bärlauch, vergezeld van een glas Riesling uit de Ortenau.

Donderdag verlaat ik Hausach en rijd met Schwarzwaldbahn naar Konstanz. Middageten recht tegenover het station met een glas 1414 Extra Konzilbier, vorig jaar op de markt gebracht ter gelegenheid van 600 jaar concilie van Konstanz door de plaatselijke brouwerij Ruppaner. Overigens duurde het concilie 4 jaar, dus de herdenking loopt nog tot 2018. Dan verder met de Schweizerische Bundesbahn naar Zürich en Burgdorf.Rivaz
Vrijdag een tripje naar de Lavaux, een wijnbouwgebied aan het meer van Genève. Bij het plaatsje Rivaz, ten westen van Vevey is het Lavaux Vinorama gevestigd waar je wijnen uit de regio kunt proeven en kopen. Eerst een interessante en goed gemaakte film over wijn maken in de streek, daarna een proeverij van 5 wijnen. De drie witte zijn alle van de Chasselas-druif (Fendant, Gutedel) die in de Lavaux oppermachtig is, bij de rode wijnen is er meer variatie. De wijnen die ik proef zijn van de Plant Robert (Gamay Noir) en de Gamaret. De druiventeelt is hier zeer arbeidsintensief, want het gebeurt hoofdzakelijk op terrassen en kleine percelen. Deze wijnen zul je buiten Zwitserland vrijwel nooit vinden, de Zwitsers drinken alles zelf op en importeren nog het nodige erbij.
Zaterdag is een rustdag, met een kleine wandeling, wat rondkijken in Burgdorf en ’s avonds een etentje in een nieuw hotel-restaurant aldaar. De menukaart legt de nadruk op lokale produkten, dat geldt ook voor de geschonken bieren, die zijn van Burgdorfer en Egger (uit Worb, oost van Bern gelegen). Ik kan dan ook het jongste seizoensbier van de Burgdorfer Gasthausbrauerei proberen, Hochzeitsbier (de Braumeister is vorige maand getrouwd), een bovengistend bier met alleen gerstemout; ze noemen het een red ale.
Zondag op en neer naar Zürich Altstetten voor het Bierfestival [verslag].

Maandag begin ik aan de terugreis bij snertweer, dat een echt einde-vakantie-gevoel geeft, ware het niet dat ik nog een tussenstop heb gepland. Als ik de ICE in Karlsruhe verlaat is het alweer mooi weer geworden. Ik verblijf in de plaats Grünstadt in de Pfalz, in een van de grootste wijnbouwgebieden van Duitsland. Bij een rondwandeling valt mijn oog echter op reclameborden van een kleine brouwerij uit Oberfranken, dus daar ga ik eten, met een Dunkel van brouwerij Krug uit Breitenlesau (er staan ook Aufsesser bieren op de kaart); een onverwacht genoegen.
Dinsdag reis ik wat rond door de Pfalz en omstreken. Trein naar Bad Dürkheim, dan tram (Rhein-Haardt bahn) naar Mannheim voor Kaffee mit Kuchen, daarna met de trein via Neustadt (Weinstrasse) terug naar Bad Dürkheim voor het middageten met een Riesling uit de regio. Na nog wat verder rondreizen avondeten in Grünstadt met Dornfelder (rood), deze wijn is ook in de saus verwerkt en dat levert een mooie smaakcombinatie op.
Woensdag begint de thuisreis, maar ik zit ruim in mijn tijd, dus eerst nog middageten in Mainz (wijn: Weissherbst) met daarna bezoekjes aan de Dom en de Stephanskirche (glas-in-lood ramen van Chagall). Dan langs de Rijn naar Keulen en vandaar via Utrecht naar huis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s