Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Apfel/Wein en Latzen/Bier

Posted by Treinjan op 22/11/2014

November 2014

Maandag verlaat ik Bamberg, maar heb niet heel ver te reizen. Eerst naar Würzburg, daar middageten bij de Juliusspital Weinstuben, goed vijf minuten van het station. Saiblingfilet met pasta en salade, vergezeld van een glas Müller-Thurgau en water; de M-T van het Juliusspital is erg goed en toch wel een klasse beter dan die uit Oberfranken! Het Spital is een liefdadigheidsinstelling vernoemd naar zijn oprichter, een van de prins-bisschoppen van Würzburg. Deze activiteiten worden ondermeer gefinancierd uit de opbrengsten van de wijngaarden van het Spital, die niet ten onrechte een zeer goede naam hebben. In de Weinstube zijn een tiental wijnen steeds per glas (0,25) of glaasje (0,1 ltr) verkrijgbaar, zeven witte en drie rode uit de diverse wijngaarden van het Spital, indien gewenst kun je er dus een proeverij van maken. Vervolgens reis ik door naar Frankfurt Hbf en dan met de S-Bahn naar Lorsbach, een deelgemeente van Hofheim am Taunus, waar ik voor nog eens drie nachten een FeWo (FerienWohnung) heb gehuurd. Ik wordt afgehaald door mijn gastheer, die me voorgaat naar de woning; het is maar een paar minuten lopen, maar dan moet je wel de doorsteekjes weten. Voordat het donker wordt nog een kleine rondwandeling door het dorp en wat inkopen bij het lokale supermarktje, natuurlijk inclusief een fles eenvoudige Apfelwein (cider). Vanwege de copieuze middagmaaltijd en ook omdat ik nog wat etenswaren uit Bamberg overheb, die avond een simpele broodmaaltijd in de woning, en als slaapmutsje nog een glas Ebbelwoi (= Apfelwein op z’n Frankfurts).

Apfelwein-gids

Mijn gids

Dinsdagmorgen bekijk ik kort Hofheim, de hoofdplaats van de gemeente, en drink er een kop koffie, reis dan door naar Frankfurt. In een boekhandel zoek en vind ik wat “vakliteratuur” over Apfelwein en ga vervolgens naar de wijk Sachsenhausen voor het middageten in Zum gemalten Haus, een van de traditionele Apfelweinwirtschäfte. Na een eenvoudige doch voedzame maaltijd loop ik verder naar het Apfelweinkontor, een winkel die gespecialiseerd is in de betere kwaliteit Ebbelwoi en snuffel daar wat rond (1 fles gaat mee). Even verder in dezelfde straat bevindt zich het “Bembelparadies”, de bijnaam van Töpferei Maurer, een winkel die vooral Apfelwein-gerelateerd aardewerk verkoopt; Bembel is de naam van de aardewerken kan waarin traditioneel de Apfelwein van het vat in het glas komt, vergelijkbaar met de kan waarmee in een traditioneel Pajottenlands café lambik geserveerd wordt. De vriendelijke eigenaresse verwijst mij weer naar nog een tweede winkel (Janus Becker) waar ik het een en ander opsteek en nog een fles aanschaf. Omdat het weer begint te verslechteren ga ik met mijn aankopen terug naar Lorsbach en eet ’s avonds in een traditioneel restaurant in het dorp, natuurlijk ook weer met appelwijn. Deze avond gebruik ik de enige keer deze vakantie een paraplu.

Bembel en Geripptes

Bembel en Geripptes

Woensdag is het gelukkig weer beter weer. Ik probeer optimaal gebruik te maken van een RMV-dagkart (Rhein-Main Verkehrsverbund) en reis via Wiesbaden (koffie op het station) naar Frankfurt, vervolgens met de U-Bahn (eerder een sneltram) naar Niederursel voor middageten in een Apfelweinwirtschaft met de fraaie naam Zum lahmen Esel, direkt bij de halte Niederursel. Na de eenvoudige maar lekkere maaltijd (goede salade!) met de sneltram door naar Oberursel, dan met de trein verder via FFM Hbf (Frankfurt am Main Hauptbahnhof) naar Darmstadt en met de tram naar het centrum. Terwijl ik rondkijk bij de Weihnachtsmarkt in opbouw sta ik opeens voor de Ratskeller Hausbrauerei (toeval?) en beslis dat een biertje tussendoor moet kunnen. Het wordt het Dunkel, moutig met rood fruit, wat (laurier)drop en wat bitterheid in de nasmaak, doordrinkbaar. Dan gaat het met de S-Bahn weer naar het noorden tot Frankfurt-Louisa, vlakbij Zur Buchscheer, een van de weinige Apfelweinwirtschafte die zelf nog “keltert”, dat wil zeggen zijn eigen Apfelwein maakt. Er zijn naast de gewone versie van het vat, geserveerd in het standaard glas (“geripptes”, 0,3 liter) drie speciale versies, die worden geserveerd in een 0,25 liter voetglas. Je ziet op de menukaartin de Apfelweinwirtschafte vooral gerechten die goed bij appelwijn passen, hier vind ik een gerecht met appelwijn bereid, een schnitzel met appelwijnsaus, daarbij gebakken aardappelen en salade, smaakt prima. Erna geniet ik nog van een appelwijn gemaakt van 1 soort appels, Renette von Montfort (Schone van Boskoop), een van oorsprong Hollands appelras. Heel anders, eerst even wennen maar dan toch ook erg lekker. Vervolgens met de S-Bahn terug naar Lorsbach en alvast wat opruimen en inpakken.

Donderdag op tijd vertrek naar Frankfurt Hbf en vandaar met maximaal 301 km/u naar Düsseldorf. Inchecken in mijn hotel op 200 meter van het hoofdstation en dan eerst middageten bij Schumacher in de Oststrasse, nog een paar honderd meter verderop. Het is vandaag Latzentag, een van de drie dagen in het jaar dat er een bizondere wat sterkere Alt geserveerd wordt (bij Schlüssel heet dat Stike, bij Uerige Sticke). Complex moutig, vleugje rood fruit en kruiden, zachte hoppigheid die wat uitdroogt, voortreffelijk. Erbij nog een eenvoudige warme hap die er goed bij past. DSCN1525[1]Hierna ga ik profiteren van een aanbieding van het hotel, een vrijkaart voor het hele VRR (Verkehrsverbund Rhein-Ruhr) voor de duur van je verblijf (inclusief reisdagen). Met de S-Bahn naar Korschenbroich en nog een stukje met de bus, die me bij de Bolten-Brauerei afzet. Bolten maakt ook interessante distillaten en ze hebben nog een enkel flesje van een bizondere Kräuterlikör staan. Verder worden er door bedrijfjes uit de buurt mosterd en confitures met Bolten-bier gemaakt. Met een fles en twee potjes in m’n tas reis ik terug naar Düsseldorf en neem daar de tram naar Ratingen, voor een bezoek aan het Ratinger Brauhaus. Ze brouwen Alt en Pils, de Alt is niet onaardig met een vleugje (laurier)drop, daarbij nog een forse hap eten (de porties zijn niet bepaald klein te noemen). Terug naar Düsseldorf ga ik voor de afwisseling met de trein.

Vrijdag profiteer ik nog wat meer van de VRR-kaart. Ik reis naar Hagen-Dahl in het dal van de Volme, drink er een kopje koffie (met wat erbij, ja) en breng een kort bezoek aan de Vormann-Bauerei, een bezoek aan de Märkische Spezialitäten Brennerei laat ik dan maar achterwege, de tassen zitten nu echt vol, want bij Vormann hebben ze ook Bierbrand en mosterd. Met een flesje en een potje gaat het terug naar Hagen Hbf, vandaar verder met de rechtstreekse RE (Regional Express, sneltrein) naar Venlo, dan via Den Haag HS op huis aan; alle flessen en potjes zijn heel aangekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s