Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

D – CH – D – CH – D – D

Posted by Treinjan op 02/05/2012

Heenreis via Venlo en Düsseldorf naar Bingen am Rhein, een plaats die ik al een hele tijd eens wilde bekijken, en die toevallig ook vrijwel precies halverwege Leiden en mijn bestemming in Zwitserland ligt. Op dit punt mondt de rivier de Nahe uit in de Rijn, en langs beide rivieren zijn er vele wijngaarden, de rechter Rijnoever tegenover Bingen is zelfs een en al wijngaard. Bingen zelf is niet onaardig, maar nou ook weer niet heel interessant. Op biergebied is hier weinig te beleven, je doet er beter aan van de lokale wijnen te genieten. Dat doe ik dan ook: bij de maaltijd (met zicht op de Rijn, schepen en treinen) geniet ik van een glas Weissburgunder van de Nahe, erg lekker.
Volgende morgen na een goed ontbijt door naar Mainz, waar ik nog wat tijd heb om de binnenstad te bekijken. Het is zonnig en niet al te koud, uit de wind en in de zon kun je buiten koffie drinken. Daarna doorgereisd via Basel en Olten naar Burgdorf in het Emmental, waar ik afgehaald word. Bij het avondeten alleen water, de komende dagen zal bier een soms grote rol gaan spelen, dus nog een alcoholvrije dag kan geen kwaad.

De eerste dag in Zwitserland brengt redelijk mooi weer, hoewel met een zeer frisse start. Bij een bezoekje aan een lokale supermarkt vind ik het laatste seizoensbier van de Burgdorfer Gasthausbrauerei, Dampfbier. In de middag ga ik bij het bierwinkeltje in Biberist langs, waar ik vorig jaar ook ben wezen kijken. De selectie is niet heel groot maar wel interessant, zeker voor een niet-Zwitser. Met nog vier flessen terug naar huis, waar het Dampfbier al in de koelkast ligt te wachten. Op het menu staat raclette, en daar drink ik liever thee bij: als je een koele drank bij fondue of raclette neemt, kan de kaas als het ware in je maag gaan stollen en ligt dan letterlijk zwaar op de maag! Daarom proef ik het Dampfbier pas later op de avond. Het is amberkleurig en helder, dit laatste in weerwil van de vermelding “naturtrüb” op het etiket. Ruikt vooral moutig, op een frisse manier. Smaak is moutig, iets gebrand, wat caramel, vleugje rook (!), niet te zoet en daardoor behoorlijk doordrinkbaar. De hopbitterheid is zacht en komt vrij laat op, maar blijft lang bespeurbaar; het alcoholpercentage is slechts 4,8.

Na nog een alcoholvrije dag reis ik vrijdagochtend via Basel en Karlsruhe naar München, voor een bezoek aan het nieuwe Braukunst Live! bierfestival. Met de S-Bahn eerst naar mijn hotel ten zuidoosten van de stad, dan terug naar München-Giesing, vanwaar een pendelbus je naar de festivallokatie brengt. Dat is het MVG-museum, het bus- en trammuseum van de openbaar vervoersmaatschappij van München, voor mij dus een zeer toepasselijke lokatie: bierproeven temidden van (voornamelijk) railvoertuigen. Ik ontmoet er diverse bekenden en heb al een heleboel geproefd als ik het festival iets na tienen verlaat. Zaterdagmorgen na een stevig ontbijt terug naar het Hauptbahnhof waar ik nog even wat aankopen doe en mijn rugzak in een kluis achterlaat. Na een kop koffie ga ik naar het stadsdeel Perlach voor een bezoek aan de Forschungsbrauerei. Hier voegen Nick en zijn vrouw zich bij me voor het middageten en een pul Pilssissimus, een behoorlijk hoppig exportbier, het standaardbier in deze brouwerij. Bier en eten zijn prima in orde. Ze krijgen van mij twee toegangskaartjes die ik vrijdagavond in de bus terug van het festival weer van een andere bezoeker had gekregen! Daarna weer naar het festival waar ik samen met Nick diverse bieren proef en nog weer enkele andere kennissen tref. Op het festival nog enkele aankopen gedaan, vervolgens met pendelbus en ondergrondse terug naar het centraal station, de rugzak opgehaald en per Eurocity via Lindau – Zürich terug naar Oberburg, ben om half een ’s nachts thuis. Een nader verslag van het festival vind je in het voorgaande bericht.

Zondag een zeer rustig dagje, beetje bijkomen. Avondeten in een restaurant in het nabije Rüegsauschachen, met een Schneider Weisse Original als begeleiding van de maaltijd. Er zit Bärlauch (het is daslook-seizoen!) in zowel voor- als hoofdgerecht. Later die avond als slaapmutsje een flesje Barberousse van de Brasserie artisanale de Fribourg, 5,5 vol% alcohol. Kleur roodkoper, vrijwel helder. Een hoppig-kruidige geur, met mout en rood fruit. Smaak is eerst moutig, wat zoet, pruimen, dan komt de hop naar voren alsmede wat laurier. Eerst een beetje plakkerig mondgevoel, daarna uitdrogend. In de nasmaak overheerst het moutzoete, maar een zacht bittertje blijft lang hangen.
Maandag is het weer behoorlijk goed, ik ga wandelen langs de Lötschbergbahn, eerst een stukje Südrampe, dan nog wat rond Frutigen in het Kandertal. Bij het avondeten begin ik aan een beugelfles St. Galler Klosterbier van brouwerij Schützengarten, 5,2 vol%. Licht amberkleurig met een waasje, geur moutig en fruitig. In de smaak ietwat snoeperig fruit (beetje peredrups?) en mout, de zoetheid blijft aan de frisse kant, niet plakkerig. Het bier droogt uit met een zachtbittere nasmaak. De rest van het bier drink ik later op de avond.
De laatste dag in Zwitserland is het weer vrij matig, tussen de buien door doe ik nog even boodschappen in Burgdorf, zoals wel vaker is de Migros zo vriendelijk het chocolade-assortiment weer even in de aanbieding te doen. In de middag breng ik een bezoekje aan de voormalige Cisterciënzer abdij St. Urban nabij Langenthal, de kloosterkerk is zeer de moeite waard en van een ingehouden barokke schoonheid. Als aperitief voor het eten begin ik aan een fles Pacific Pioneer Porter, een bier van 6 vol% van brouwerij Sudwerk uit Pfäffikon. Diepbruin van kleur, tegen het zwarte aan, helder. Moutige geur met een vleugje koffie, in de smaak veel mout, ietsje gebrand, maar eerder bittere chocola dan koffie, met rood fruit (rozijnen), langzaam opkomend hopbitter. Nasmaak hop- en moutbitter, niet heel sterk, wel vrij lang. Als ik later de tweede helft van de fles nuttig komt het bier nog wat fruitiger over, met naast rozijnen ook (blauwe) pruimen.

Woensdag staat de volgende etappe op het programma, de reis gaat via Basel – Frankfurt – Würzburg naar Lichtenfels in Oberfranken. Mijn hotel staat direkt naast het station met zicht op het stationsplein en op de sporen (hoekkamer). De geluidsisolatie is zeer goed, maar in de zomer, als je met open raam zou willen slapen, is de ligging niet ideaal; nu is het geen probleem. Na het uitpakken van m´n koffer een kleine rondwandeling door het stadscentrum en een hapje eten met bier van brouwerij Wagner, Kemmern. Men noemt het hier Landbier, in Kemmern zouden ze denk ik eerder van Kellerbier spreken, maakt niet uit: amber tot bruin van kleur, moutig en hoppig, gewoon goed.
Donderdag wordt het in de loop van de dag aanmerkelijk beter weer. Eerst nog wat rondkijken in Lichtenfels, bezoekje aan de Tourist-Info, Kaffee mit Kuchen, wat foto’s maken. Dan aan het eind van de ochtend naar Bamberg, middageten bij Spezial met een pul Ungespundetes, wazig blond bier met een heerlijk hoparoma en dito smaak. Daarna rondgekeken in de stad en wat gewinkeld. Het is inmiddels terrasweer en een ijsje gaat er ook wel in. Terug naar Lichtenfels, dan door naar Kronach. Avondeten in de Brauereigasthof van Kaiserhof, met daarbij Lucas Cranach Lagerbier, uit een beugelfles. Een amberkleurig helder bier, op het etiket omschreven als “hopfenfrisches Lagerbier”, dat klopt wel. Mooie balans tussen hop, mout en fruit, uitdrogend, lange zachtbittere nasmaak, doordrinkbaar, temeer daar er niet al te veel koolzuur en slechts 4,5 % alcohol in zit.
De dag erna start stralend blauw. Met de bus naar Vierzehnheiligen, het laatste stukje omhoog te voet. Deze bedevaartskerk is ontworpen door Balthasar Neumann, zit architectonisch bizonder in elkaar en is van een (heel) wat uitbundiger barokke schoonheid dan de kerk in St. Urban waar ik dinsdag was. Ernaast staat de brouwerij Trunk, waar ik enkele jaren geleden al eens was, ik beperk me deze ochtend tot Kaffee mit Kuchen. Terug in Lichtenfels met de stadsbus naar het stadsdeel Oberwallenstadt, waar de (op dit moment) enige brouwerij van L’fels gevestigd is, Wichert. Twee bieren, een Helles/Pils, hoppig op een behoorlijke moutbasis met het een en ander aan fruitigheid (citrus), lekker als aperitief. Het Dunkles/Kellerbier is diepamber tot bruin, moutig met iet geroosterds of zelfs gerookts, wat rood fruit (pruimen) en later opkomende hoppigheid. Beide bieren hebben een vrije lange bittere nasmaak, drogen de mond wat uit en zijn (zeer) doordrinkbaar. In de streekbus en de stadsbus is het Bayern-ticket overigens niet geldig.
Terug in het hotel een kleine rustpauze, dan een ritje op en neer naar Bad Rodach, dat is tenminste vanaf Coburg nieuw terrein voor mij. terug en meteen door via Kulmbach naar Trebgast, om de nieuwe Bräuschänke van brouwerij Haberstumpf te bezoeken. In korte tijd is een niet meer gebruikte zeer hoge ruimte in de brouwerij ingericht als Gaststätte, met deels een tussenverdieping. Fraaie en originele combinatie van oud en nieuw, en duidelijk al in trek bij de lokale bevolking. Eenvoudig maar goed eten, een Brotzeit (brood met diverse vleeswaren en kaas) of een klein warm hapje. Van de tap het alleen hier verkrijgbare Zwicklbier, ongefilterde Helles/Pils. Goed gehopt karaktervol bier, een van mijn favorieten. Soms is er een tweede bier in gezwickelde vorm verkrijgbaar, of bockbier (in het seioen). Vandaag is de ongefilterde Bock van de fles verkrijgbaar. Amberkleurig, wazig, moutig met ietsje caramel, hoppig, kruidig (laurierdrop), rood fruit, alcohol (niet overheersend); lange zachtbittere nasmaak. Van het bokbier wordt ook een Brand gemaakt, die je in kleine beugelflesjes kunt kopen. Het schijnt dat van elk jaar een voorraadje in een houten vat wordt weggelegd…

Zaterdag weer een verplaatsing, van Lichtenfels via Würzburg en Fulda naar Eschhofen bij Limburg an der Lahn, waar ik vrienden tref. We kijken die avond in Limburg rond en eten op een terras, het bier bij de maaltijd is Maisel’s Weisse (Bayreuth, Oberfranken, goed) of Diebels Alt (NRW, waterig). Zondag bezoeken we de Whisky-Fair in Limburg (verslag volgt), onderbroken voor een rondleiding door de Dom, en gevolgd door nog een maaltijd buiten. Hoewel er wat later in de avond enkele spetters vallen, blijven we geluk houden met het weer. Maandagochtend nog even winkelen en een kop koffie in Limburg, dan nemen twee van ons groepje afscheid. De rest rijdt nog naar Weilburg hogerop in het dal van de Lahn. Eerst een kort bezoek aan de voormalige brouwerij Helbig, waarna ook de anderen afscheid nemen en de thuisreis aanvangen. Ik kijk wat verder rond in Weilburg, een leuk stadje met veel fraaie panden, een Schloss met mooie tuinen en de enige scheepstunnel van Duitsland, voltooid in 1847. Het avondeten neem ik tot me (alweer buiten) in het plaatsje Runkel aan de voet van een oud slot, deels ruïne, met een glas Weilburger Weizen, tegenwoordig gebrouwen in Lauterbach (Oost-Hessen). Dinsdag zit de rondreis er weer op, via Koblenz – Keulen – Utrecht gaat het weer op huis aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s