Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Duitsland augustus 2010

Posted by Treinjan op 18/08/2010

Vanuit Berlijn (zie voorgaand bericht) gaat de reis weer zuidwaarts. Een zeer goed bezette ICE brengt me naar Jena Paradiesbahnhof. Koffer in een kluis, en met tram, bus en benenwagen naar het stadsdeel Wöllnitz. Hier bevindt zich in een klein zijdal van het Saaletal de Talschänke, Gasthof met eigen brouwerij. Het hier gebrouwen bier is Wöllnitzer Weissbier, een familielid van de Berliner Weisse. Van de tap ziet het er uit als een vrij lichtgekleurde Hefeweizen, geurt  fris, smaakt zacht en tegelijk intens zuur, met redelijk veel koolzuurprikkeling. Geserveerd in een pul, niet in een Weizenglas. De zurigheid vind ik aangenaam melkzurig, maar ook hier is het de gewoonte het te verzoeten met Himbeer- of Waldmeistersirup (frambozen- resp. Lieve-vrouwe-bedstro-siroop). Verwantschap met de Gose is er ook, men drinkt het Weissbier hier vaak met Kümmel, zoals in Leipzig de Gose met Allasch (een Kümmel-likeur) gedronken wordt.
Door naar Bamberg waar ik wederom in Spezial verblijf. Na me geïnstalleerd te hebben avondeten op de binnenplaats met een pul Ungespundetes, die in zeer goede vorm is (hoppig !). Daarna nog een kleine wandeling, de werkzaamheden aan de nieuwe Kettenbrücke zijn in vijf maanden behoorlijk gevorderd.

Dinsdagmorgen neem ik de trein via Neurenberg naar Weiden in de Oberpfalz, en reis vandaar per bus door naar Flossenbürg, dichtbij de grens met Tsjechië. Lunch bij Stromhias met een pul Echter Zoigl (uit de Kommunbrauerei Mitterteich). Daarna heb ik de KZ-Gedenkstätte Flossenbürg bezocht. Dit was een concentratie-werkkamp, geen vernietigingskamp. Van de naar schatting 100.000 mensen die er tussen 1938 en 1945 verbleven is ongeveer  eenderde omgekomen. Als ze niet vermoord werden, was het wel door systematische overwerktheid, ondervoeding en mishandeling. Akelig indrukwekkend.
Met de bus terug tot Altenstadt a/d Waldnaab voor een glas Echter Zoigl in de Alter Pfarrhof, gebrouwen in de Kommunbrauerei Windischeschenbach. Door naar Weiden, avondeten en een Hefeweizen bij de Brauwirt, en via Neurenberg weer terug naar Bamberg.

Woensdagmorgen rondkijken in de stad en enkele inkopen doen, onderbroken voor Kaffee mit Kuchen. Middageten bij Spezial met een Lagerbier. Dan naar de Markusplatz, daarvandaan per minibus naar het plaatsje Kemmern. Even de Wagner-brouwerij van buiten bekeken, doorgelopen naar de Keller, aan de overkant van de Main tegen de bosrand en iets verhoogd gelegen. Het Wagner kellerbier smaakt voortreffelijk. Terug in Bamberg avondeten in de tuin achter brouwerij Greifenklau, waar het Lagerbier ook goed smaakt.

Donderdag is een natte dag, regen afgewisseld met buien, al dan niet inclusief bliksem en donder. Naar Neurenberg voor een bezoek aan het spoorwegmuseum – Bier en Trein, nietwaar? Aan het eind van de dag zijn er gelukkig nog wat droge periodes en komt heel eventjes de zon door. Ik ga voor het avondeten naar Café Abseits, waar ik wederom een interessant gesprek heb met Gerhard Schoolmann, onder het genot van Hummel Kellerbier en Mönchsambacher Lager.

Vrijdag pak ik mijn koffer, Spezial sluit voor de jaarlijkse zomervakantie. Ik reis eerst naar Hof, waar de koffer in een kluis gaat, dan via Wiesau naar Waldsassen. Hier is een van de twee Zoiglbauer-Stuben geopend. Zoiglbauer heeft deze zomer als vierde Mitterteicher-Kommunbrauer tegelijk twee Stuben geopend, een in Mitterteich bij de kerk, en deze in Waldsassen, vlakbij de bekende kloosterbasiliek, aanbevolen voor wie van overdadige barokarchitectuur houdt. De Zoigl is goed gehopt met iets kruidigs en fruitigs op een solide moutbasis. Het rechte model glazen pul zonder opdruk (maar er zijn speciale pullen voor de verkoop en indien gewenst met tinnen deksel), eigen viltjes. Op de terugweg maak ik nog een korte tussenstop in Mitterteich, hier is de Stube althans van buiten nog niet af, die in Waldsassen lijkt al jaren oud. Vlakbij beide Stuben zijn ook winkels waar Zoigl en met het bier gemaakte produkten te koop zijn. Terug naar Hof, dan door naar Münchberg, dat de komende dagen mijn uitvalsbasis is. Qua bier moet ik hier genoegen nemen met Kulmbacher (maar het Mönchshof Kellerbier is geen straf), de keuken is uitstekend.

Zaterdag wat uitslapen en dan naar Bayreuth. Middageten bij Becher Bräu met een glas Kräusen-Pils. Op het oog bijna een witbier, in geur en smaak een hoppig-bittere Lager met wat fruitigheid, prima. Vlakbij is de tweede kleinere brouwerij van Bayreuth, Glenk, maar deze heeft ter plekke geen Ausschank, alleen een Biergarten, en die is (nog)  niet open. Later neem ik deel aan een rondleiding door de Felsenkeller onder de voormalige Bayreuther Aktien-Brauerei, die even verderop aan dezelfde straat ligt als het museum van Maisel. Alle bieren worden tegenwoordig in één nieuwe brouwerij gemaakt, Maisel-bieren zijn dan zeg maar de bovengisters, de Aktien-bieren de ondergisters. Het oude koperen brouwhuis van de Aktien-Brauerei staat nog te pronken, direkt aan de straat. Na afloop van de rondleiding een fles Zwickl, een ongefilterd amberkleurig bier, behoorlijk vol van smaak. Terug naar mijn hotel voor de avondmaaltijd.

Zondag is vooral een trein-dag. Via Hof het Vogtland (zuidwest Saksen) in, middageten in Falkenstein met Wernesgrüner, dan uiteindelijk via Cheb (Eger) in Tsjechië naar Marktredwitz, avondeten bij Nothaft met een glas Zwickel.

Maandag terug naar Marktredwitz voor een bezoekje aan Zoigl am alten Rathaus op de Markt, een relatief jonge Zoiglstube met bier van de Wolframstuben in Windischeschenbach; dit staat expliciet op de menukaart vermeld. Niet overal is men zo open over waar het bier vandaan komt! Het pand en zijn inrichting zijn vrij oud maar niet aftands; het bier is moutig met wat fruit en gematigd bitter, goed doordrinkbaar. Glazen rechte pullen zonder opdruk, blanko viltjes.
Daarna door via Wiesau naar Falkenberg voor een bezoek aan de eveneens vrij nieuwe Wolfadl Zoiglstube met Echter Zoigl. Een stuk hoppiger dan de vorige, in wederom de rechte glazen pul zonder opdruk op een blanko viltje; prijs per Seidla € 1,50 (dat is goedkoop, elders betaalde ik € 1,60 of 1,70). De Stube heeft een smaakvolle nieuwe inrichting, het gebouw is oud maar moest ingrijpend gerenoveerd worden want het was bijna een ruïne. Dan terug naar m’n hotel om nog een keer lekker te eten, morgen heeft het restaurant Ruhetag. Erbij een Kapuziner Dunkelweizen, diepbruin, moutig, kruidig, vleugje drop en wat rood fruit.

Dinsdag is het weer nat, ’s morgens regen, ’s middags buien. Via Hof naar Bad Steben, maar vanwege het weer daar maar kort gebleven, dan terug naar Hof en door naar Wiesau en Mitterteich. De Echter Zoigl bij Oppl is weer in prima vorm, hoppig (maar niet te hard bitter) en fruitig (sinaasappel?) met voldoende mout voor een stevige ondergrond. Hoofdzakelijk bolle pullen in verschillende uitvoeringen zonder logo maar met deksel met initialen erin gegraveerd, viltjes met opdruk. Met de bus terug naar Wiesau, door naar Windischeschenbach en eten en Echter Zoigl bij de Weisser Schwan, die ook prima smaakt, net als het eten trouwens.
Woensdagmorgen is het dan weer inpakken en wegwezen.

Eén reactie to “Duitsland augustus 2010”

  1. […] dan terug naar Flossenbürg voor de lunch bij Zoiglstube Stromhias, met Mitterteicher Zoigl. Dan net als 2 jaar geleden een bezoek aan het voormalige concentratiekamp, waar een nieuw deel aan de expositie is toegevoegd. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s