Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Berliner Bierfestival

Posted by Treinjan op 12/08/2010

Na een niet al te vroeg vertrek uit Leiden via Schiphol naar Berlin Spandau, met de S-Bahn door tot station Bellevue en eten bij huisbrouwerij Brewbaker, gevestigd in een van de S-Bahn-Bogen. Er zijn drie bieren te verkrijgen, een vast en twee wisselend, altijd te proeven middels een trio van 0,1 liter glaasjes. Het vaste Bellevue Pils (het hopbitter komt met vertraging door), Red Monkey (amber, fruitig) en Summer Stout (diepbruin, koffie plus chocola). Het eten is bepaald geen standaard huisbrouwerij-kost (Coq à la bière, iemand?). Daarna door naar m’n hotel.

Volgende morgen een uitgebreid ontbijt, dan met de S-Bahn naar Potsdam. Na uitgevogeld te hebben hoe het OV hier in elkaar zit qua verbindingen (mijn Berlijnse dagkaart is hier gewoon geldig) even in het centrum rondgekeken, dan met tram en bus naar Hausbrauerei Meierei aan de Jungfernsee, fraai gelegen. Het hoort bij Schloss Cecilienhof, is in 1945 grotendeels door brand verwoest en tot na de Wende (1989) een ruïne gebleven. Eten op het terras aan het meer, het menu is typisch Brauhaus. Meierei Hell is bijna amberkleurig, geurt wat gistig-fruitig met een vleug hop en ditto smaak. Het Schwarzbier is donkerbruin, moutig met enige gebrandheid, koffie en wat bittere chocola, goed doordrinkbaar.
Dan terug naar Berlijn en naar het Bierfestival. Eerste stop: BrewDog uit Schotland, met bijna hun volledige assortiment! Ik beperk me nu tot Zeitgeist, een donker bier, moutig, gebrand koffie en chocola plus hop, zeer vol van smaak. Verderop staat Günther-Bräu uit Burgkunstadt, en de wagen van Bierland Oberfranken met bieren van Hummel uit Merkendorf. Weer even verder Hösl uit Mitterteich in de Oberpfalz. Hun ‘pils” is een hoppig Helles. Het begint te plenzen als ik net bij Stiegl (Salzburg) ben, dus nog maar een Paracelsus Zwickl geproefd. Vervolgens een Raubritter Dunkel van Schlossbrauerei Schwarzbach (Thüringer Wald). Uit Saksen: Glückauf Kräusen, geurt fruitig, smaakt citrus hoppig en vrij bitter (maar niet hard). Dan van de Braumanufaktur: Potsdamer Weisse, vanzelfsprekend zonder Schuss (siroop): melkzurig fris met een vleugje citrus.
Voor het avondeten bezoek ik het Brauhaus in Spandau. Eten is tamelijk standaard, maar het velletje met speciale seizoensgerechten bevat enkele bizonderheden. Bieren: het Havelbräu Hell is ook min of meer standaard, een broertje van dat in de Meierei. Het bier van de maand is een Dunkel, Landbier, moutig maar niet te zoet. Ze maken er ook ijs mee wat ik als toetje neem, zeer geslaagd.

Zaterdagochtend meteen naar het festival, waar ik iets na half elf al aan mijn eerste bier zit, Störtebeker Schwarzbier, gebrand-moutig, bitterig met koffiekarakter (koffietijd, nietwaar?). Daarna Badisch Ale van Distelhäuser, amberkleurig met mout, fruit en hop. Na een hele reeks stands met Pils plus Schwarzbier is dit eindelijk origineel. Verderop blijkt dat gekibbel over bier “in den vreemde” plaats maakt voor samenwerking: een gemeenschappelijke stand van Mühlen Kolsch en Schumacher Alt. Een andere stand heeft bieren die ooit prijzen hebben gewonnen in de European Beerstar competitie. Daar proef ik het Rauchbier van Göller (Zeil am Main, Unterfranken). Vrij licht van kleur, subtiel gerookt. Dan bij de stand van brouwerij Fischer (Greuth, Oberfranken) het Lagerbier. Helder en vrij hoppig. Daarna ben ik weer bij BrewDog, en proef de Punk IPA van het vat. Hop in de zoveelste macht.
Ik ga met de U-Bahn naar de Alexanderplatz voor middageten bij Brauhaus Mitte, vrijwel direkt naast het station, met prima uitzicht op de passerende treinen, van S-Bahn tot ICE. Hun Dunkel is moutig, beetje zoet, doordrinkbaar. Lijkt eerst middle-of-the-road, maar wordt interessanter. Dan wat rondkijken bij de Alexanderplatz en in de Friedrichstrasse bij Dussmann. Hoewel ik een paar zeer interessante boeken zie, weet ik me te beheersen. Nog even langs het festival, bij de stand van Meininger proef ik het Naturtrüb Hell. Fris en fruitig met een vleugje citrus, vrij veel koolzuurprikkeling. Het wordt me nu langzamerhand te druk, dus ga ik met U- en  S-Bahn naar huisbrouwerij Südstern (Kreuzberg). Aan de voorzijde een terras aan een drukke weg, aan de achterzijde een terras aan een fietspad met daarachter een parkje. Uit voorzorg zoek ik een plaatsje onder een parasol (niet ten onrechte, zal blijken). De brouwinstallatie ziet er niet zo mooi uit (geen fraai glimmend koper), maar de produkten ervan zijn zeker niet slecht. Stern helles is aromatisch hoppig en wat fruitig, het Dunkel is moutig maar niet te zoet, vleugje karamel. Het derde bier is een Kirschbier, dat sla ik over, misschien ten onrechte, maar Duitsers en fruitbieren …. De menukaart is bepaald niet Brauhaus-standaard. na een lekker visgerecht neem ik een kopje koffie met daarbij Stern XXL, een bier(likeur) van ruim 27 %, gemaakt door een Tripelbock een Eisbock-behandeling te geven van meerdere weken.

Zondagochted uitgeslapen, ik arriveer even na elven op de Biermeile. Zwiesel Dampfbier is weer zo’n buitenbeentje in de zee van Pils en Schwarzbier / Helles en Dunkles; amberkleurig, geur mout en hop, smaak begint moutzoet – fruitig, droogt dan uit tot een bittertje. Hierna een aantal Tsjechische bieren. Svijany Kvasnicak (spelling ? – als Kellerbier omschreven): ongefilterd, vrij hoppig, veel koolzuur. Rychtar Natur ziet er net zo uit, maar is zachter, aromatischer gehopt en fruitiger. Zatec (Saaz) Helles begint vrij neutraal, lange zachte hopnasmaak, maar minder dan verwacht – ze telen die hop daar toch !? Primator Schwarz is een Dunkel, moutig maar niet te zoet. Een broodje ham en enkele Brezen plus het nodige water houden de alcohol in toom. Weliswaar zijn alle geproefde bieren ongeveer 5 procent, maar al die pulletjes gaan toch tellen. Laatste van de tsjechische bieren is Litovel Dunkel, voor een Dunkles opvallend hoppig, beetje gebrand met wat caramel, of zijn het Haagse hopjes? Ik ga tot slot nog even kijken bij de stand van Georg Lechner, die met de hand 33cl beugelflesjes staat af te vullen en te etiketteren. Erin gaat Kellerbier van Kitzmann uit Erlangen, smaakt niet slecht.
Met U- en S-Bahn naar Wedding (noordwest van het centrum), voor een bezoek aan huisbrouwerij Eschenbräu. Bij een binnentuin van een flat, vanaf de straat alleen te zien voor wie op de huisnummers let en goed uit zijn ogen kijkt. De brouwerij staat achter grote ramen in een uitbouw van de flat, in het souterrain eronder is een proeflokaal (Bierkeller) en in de tuin ervoor een Biergarten onder een grote kastanje. Geen eten, dat mag je zelf meebrengen, wel vier bieren: Pils, Dunkel, Schwarze Molle en Weizenbock. De Molle is donkerbruin met een stevige moutgeur, moutzoet, gebrand, rood fruit en iets chocola. De Weizenbock is geel en zeer troebel, vrij weinig geur maar een volle smaak: fruitig, met name sinaasappel (geen banaan!), kruidig en wat hop.
Dan door naar Charlottenburg voor een bezoek aan de brouwerij Lemke am Schloss, enkele jaren geleden overgenomen, heette eerst Luisenbräu. Bierprobe van de vier bieren: Original (Dunkel): mout en hop, goed doordrinkbaar; Pils: beetje hoppig, weinig bizonders; Weizen: citrusfruit en gist; Zwickl, het seizoensbier (nota bene de helderste van de vier): amberkleurig met trekjes van een Kellerbier. De Original en het Zwicklbier bevallen met het best. De vier bieren worden in halfvolle Alt-glazen geserveerd in een speciale houder. Het eten is redelijk klassiek Brauhaus.
Hierna keer ik terug naar m’n hotel, Berlijn zit er weer op. Morgenochtend inpakken en wegwezen.

Tot slot: wat vind ik nu eigenlijk van het festival? Op zich is er het nodige interessants te proeven, maar houd er rekening mee dat de pils-achtigen overheersen. Er zijn veel etensstanden, en gezien de Duitse voorliefde voor vleeswaren van de grill is enige geuroverlast onvermijdbaar. Verder zijn er veel podia die voor geluidsoverlast kunnen zorgen. Als je echter verdeeld over de drie dagen vooral in de eerste openingsuren gaat is het heel goed te doen, terwijl Berlijn natuurlijk nog heel veel meer te bieden heeft.  In Michelin-termen: het festival is hooguit een omweg waard, Berlijn is een reis waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s