Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Zwitserland en Frankenland 1

Posted by Treinjan op 25/04/2007

April 2007

Na tamelijk bierige Paasdagen (2 bierfestivals) reis ik op dinsdag via Brussel – Luxemburg – Metz – Straatsburg – Basel naar het Emmental. De avond en de woensdag zijn voor mijn zus en nichten, maar de donderdag is al wel een beetje bierig. Ik reis wat rond met de trein en bezoek de stad Baden, met een warme klim naar de burchtruïne boven de Altstadt. Voor vertrek bekijk ik nog even brouwerij Müller (ligt vlak achter het station zonder vandaar zichtbaar te zijn), en schaf in de bijbehorende Getränkemarkt enkele bieren aan.
’s Avonds proef ik het woensdag al in de plaatselijke supermarkt aangeschafte Appenzeller Holzfassbier van Br. Locher, Appenzell. Donkerblond, iets wazig bier dat tot 4 maanden in houten vaten wordt gelagerd. Ik proef vooral mout, wat caramel, en slechts een een klein beetje hop en hout.

Vrijdagmiddag ga ik met de trein naar Bargen, bij Aarberg, voor een bezoek aan Aare-Bier. Dit is een nieuwe brouwerij, opgezet door de eigenaar van een bedrijf dat landbouwprodukten verwerkt. Achteraan op het grote terrein is een fikse loods bijgeplaatst met daarin een nieuwe RVS installatie van Kaspar Schulz uit Bamberg met een kapaciteit van 20 hl. Vooraan is er “Rampenverkauf” (Rampe = laadperron), achteraan de Braustube met terras, waar ik de drie bieren kan proeven. Eerst het Kellerfrisch, een behoorlijk hoppig Helles, dan het Amberbier, moutiger, licht gebrand en ook redelijk hoppig (en echt amberkleurig), en tenslotte het Weizen, met een goed banaan/kruidnagel-aroma, plus in de smaak nog wat citrus. Alledrie de bieren naar keuze in 0,2 – 0,3 of 0,5 liter geschonken. Mijn oordeel: alledrie de bieren zijn technisch perfekt in orde, de Amber en Helles zouden van mij iets uitgesprokener mogen zijn, de Weizen is zeer goed. Na het proeven kijk ik nog even in de verkoopruimte, waar de stapels kratten al aanmerkelijk geslonken zijn, koop een fles Weizen en een fles Bierbrand (“bierconcentraat”), en krijg meteen wat reclamemateriaal mee.
Die avond nog een bier van Müller geproefd, Badener Braumeister, een relatief sterk bier (6%) dat een Duitser waarschijnlijk een Märzen zou noemen, goed gehopt, minder droog dan een pils, minder moutig dan een Helles, iets fruitig.

Zaterdag gaat de reis eerst naar Zürich, naar de wijk Tiefenbrunnen aan de Zürichsee. Hier is in een oud gebouw dat waarschijnlijk een Weintrotte (wijnpers) bevat heeft de kleine ECM-brouwerij gevestigd. In deze wijk stonden vroeger meerdere brouwerijen (1 gebouw is bewaard gebleven, is nu in gebruik als museum), terwijl er ook nog behoorlijk veel wijnbouw was (hellingen op het zuiden/zuidwesten). De eigenaars hebben twee oudere heren als brouwers (en leraren) in de arm genomen, een van de twee een voormalig Braumeister van Hürlimann (de brouwerij waar oorspronkelijk de Samichlaus vandaan kwam). In de nieuwe koperen/RVS-installatie (van K.S. te B.) wordt zo’n 2500 liter per maand gebrouwen uit mout van Weyermann. Er wordt slechts een bier gebrouwen, Gold, een blond ondergistend bier, niet gefilterd, ongeveer 40 dagen gelagerd. In de zomer en voor festiviteiten is soms meer bier nodig, dat wordt dan elders volgens hetzelfde recept gebrouwen en als Silber verkocht. Ik kon van beide bieren proeven en het verschil was opvallend (waarbij het Gold het best beviel). Het bier wordt ook elders gebotteld. Men heeft hier geen tapvergunning, maar iedereen die langskomt om bier te kopen krijgt er een te proeven, en ik moet nog aandringen om te mogen betalen voor het enkele flesje dat ik meenam …..
Met de S-Bahn terug naar het centraal station, en vandaar naar Wädenswil aan de andere oever van het meer. Bij Wadi-Bräu hebben ze proefplankjes (5 x 1 dl), dus de keuze is niet moeilijk. De bieren worden geserveerd op een plankje met de fraaie naam “Bier-Degu-Palette” en gaan vergezeld van een vel met toelichtingen. De vier vaste bieren zijn Hell, Dunkel, Weizen en Blond, aardige bieren maar ik had er meer van verwacht. Met name de Weizen kan volgens mij beslist niet aanspraak maken op de naam Ur-Weizen. Het vijfde bier, Roggenbier, is een seizoensbier, en dat valt juist in positieve zin op. Het eten is overigens prima in orde, met een bizonder toetje: biersorbet met bierbrand. Om de hoek heeft Wadi-Bräu een winkeltje, waar ik nog een flesje Bierbrand en een zesde bier aanschaf. Ze hebben ook een whisky, maar daarbij heb ik toch sterke twijfels over de prijs-kwaliteitsverhouding. Dan via de touristische route (Biberbrugg – Arth-G – Luzern) terug naar ’t Emmental. Na de raclette proef ik ’s avonds nog een tweede bier van Müller, het Zwickelbier. Wazig blond, hoppig en fruitig, wat mij betreft prima in orde.

Zondag een rustdag. Bij het avondeten een fles Hettiswiler Urquell van brouwerij Hardeggerperle uit Krauchthal (door m’n oudste nicht gehaald), bovengistend, fruitig, bescheiden gehopt, apart en lekker. Daarna de fles uit Wädenswil: Hanf-bier. Wazig bruin, zoete en kruidige geur. Smaakt ook erg zoet (snoepachtig), dan bitterig, caramel, iets gebrand. Apart maar niet echt mijn ding, ik heb de fles niet leeggedronken.

De maandag overdag is gewijd aan ouderwets kilometervreten per trein, met onderweg uitzicht op behoorlijk wat wijngaarden. Dat weerhoudt me er niet van ’s avonds toch weer aan het bier te gaan: de fles Aare Weizen blijkt nog beter dan van het vat, deze zou de naam Ur-Weizen wel waardig zijn. Later op de avond de 2e fles Hettiswiler Urquell die opvallend meer schuim heeft dan de eerste, misschien gaat het afvullen van de beugelflessen nog niet helemaal perfect.

Dinsdag naar Luzern voor een bezoekje aan de Rathausbrauerei, gelegen aan de rivier met uitzicht op de Kapellbrücke. Je kan buiten zitten, maar daar is het me te druk en te warm, dus ik zoek een plaatsje in de rustige gewelven met uitzicht op de brouwketels. Deze zijn van Duits fabrikaat, maar nu eens niet uit Bamberg (Jacob Carl, Göppingen). Een folder en het menu geven informatie over brouwerij en restaurant. Zo leer ik dat er Hallertauer hop wordt gebruikt, en de mout komt uit Bamberg, maar ik had de zakken Pilsner en Wiener Malz van Weyermann al zien staan. Het vaste bier (Rathausbier) is lichtblond, wazig en zo fruitig dat je zou denken dat het bovengistend is (witbierachtige citrussmaak), maar het is wel degelijk ondergistend. Men houdt zich hier aan het Reinheitsgebot, dus zo zie je maar wat niet filteren en niet pasteuriseren aan fruitigheid kan opleveren. Het bier van het seizoen is 5-Kornbier (5 granen: gerst, tarwe, rogge, spelt [Dinkel] en haver), dat me nog iets beter bevalt. De tanks waaruit getapt wordt hangen boven de bar, wat extreem korte tapleidingen oplevert.
Op de terugweg sla ik nog even chocola in, de Migros is zo vriendelijk op het juiste moment vrijwel het hele assortiment in de aanbieding te doen. De avondmaaltijd gebruik ik met m’n zus in het Schützenhaus in Burgdorf, waar de Burgdorfer Gasthausbrauerei gevestigd is. Helles en Dunkles (Aemme) zijn goed, het Weizen uitstekend. Ook het eten en de koffie toe zijn prima, met een goede prijs/kwaliteitsverhouding.
Woensdag inpakken en via Zürich – Stuttgart – Neurenberg naar Bamberg (-> deel 2).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s