Bier & Trein

Bierreizen, bierfestivals en meer

Bamberg, Keulen en ’n Bierbörse

Posted by Treinjan op 25/05/2004

Bamberg, Keulen en een Bierbörse, mei 2004

Zondag 9 mei reizen we met z’n vijven [Corné, Eugène, Hans, Ido & Jan] via Utrecht – Duisburg – HSL Keulen-Frankfurt – Würzburg naar Bamberg. We verblijven in Brauerei Fässla, een van de in het Frankenland nog veel voorkomende combinaties van café / restaurant / hotel / brouwerij (stokerij en boerderij kunnen er ook deel van uitmaken). Na het inchecken en een kort bezoek aan onze kamers steken we de straat over naar Brauerei Spezial (ook zo’n c/r/h/b) voor een eenvoudige, doch voedzame maaltijd, en lekkere bieren. Op zondagmiddag en -avond is het café-restaurant van Fässla namelijk dicht, maar aangezien Spezial er recht tegenover ligt, is de loopafstand nog geen 25 meter. De (hernieuwde) kennismaking bevalt iedereen goed. Dan een wandeling door de Altstadt, waar we bij Schlenkerla in de buurt komen, en we besluiten om meteen maar aan het Rauchbier te gaan – een verplicht nummer. Van de tap valt het mee, zelfs al zijn de eerste slokken toch het best te omschrijven als vloeibaar gerookt spek!(vetvrij, dat wel.)

Maandagmorgen bezoeken we de Tourist Information, waar enkele rugtassen met als inhoud: “Bamberger Bierschmeckertour” worden aangeschaft. Een behoorlijke rugtas met een vijftal waardebonnen voor een halve liter bier in een van de brouwerijen links of rechts van de Regnitz (links zijn het er dan nog vier, dus je krijgt voor die kant 1 vrije keuze), een gids met plattegrond, een set bierviltjes, en een glazen pul met de logo’s van de negen brouwerijen. Daarna de stad in en wat boekwinkels af; Eugène laat vrijwel in zijn eentje de omzet in de sector bierboeken van diverse winkels de hoogte inschieten. Terug naar het hotel, aankopen op de kamers zetten, en aan het Fässla-bier, plus een stevige maaltijd. Eugène eet niets, of liever gezegd, neemt al zijn voedsel in vloeibare vorm. Dit zal nadien alleen nog bij de serveersters verbazing wekken. Hans en Jan eten des te meer, Corné en Ido doen wat rustiger aan. Dat klopt ook wel met de diverse posturen…… Meteen met Herr Kalb een afspraak gemaakt voor een rondleiding door de brouwerij, de volgende ochtend.
Na de middagmaaltijd wandelen we langs de rechtertak van de rivier de Regnitz, tevens het Main-Donau kanaal (breed en diep, maar weinig schepen) naar de wijk Wunderburg, waar twee brouwerijen vlakbij elkaar gevestigd zijn (wunderbar!). Mahrs is sfeervoller door de oude inrichting, maar qua bieren geven we de voorkeur aan Keesmann. Ze krijgen van iedereen de hoogste beoordelingen. Na wat rondkijken in de Altstadt treffen we elkaar weer in Klosterbräu, voor het avondeten, en weer andere bieren. (Nu neemt E. wel vast voedsel tot zich). Daarna wandelen we de Kaulberg op (Bamberg west van de rivier ligt, als andere steden, op 7 heuvels), waar we bij Greifenklau helaas voor een gesloten deur staan: Ruhetag gewijzigd. Maar verder omlaag is een Tapasbar met nog een paar interessante bieren van brouwerijen uit de omgeving. Tenslotte gaan de “hardliners” nog een paar afzakkers halen in Café Abseits, aan de andere kant van het station, ver buiten het centrum, vandaar de naam. (Abseits = afgelegen)

Dinsdagochtend een volledige brouwerijrondleiding door Herr Kalb, maar wel in sneltreinvaart (circa 10 minuten). Moderne installatie, ongeveer 8 jaar oud, geheel geautomatiseerd. Er worden acht brouwsels per week gemaakt, twee per dag van maandag tot en met donderdag. Alle bieren gisten een week, en lageren er zes. Eigen flessen- en vatenafvulling; het bier in de eigen Gaststätte wordt uit tanks getapt, of uit de fles geschonken.
Na de rondleiding gaat Ido in de stad wat andere dan bier-kultuur opdoen, terwijl de rest per bus naar Memmelsdorf afreist. We eten, en drinken een aantal lekkere bieren bij Brauerei Drei Kronen, en proeven daarna het assortiment van Leicht-Bräu, die jammer genoeg niet meer zelf brouwt. De derde brouwerij, Höhn, heeft helaas Ruhetag. De bieren van Drei Kronen beoordelen we als de beste, met o.a. ook een Rauchbier.
Nog een stukje verder met de (stads)bus brengt ons bij het eindpunt Drosendorf, met Brauerei Göller. Het weer is inmiddels mooi geworden en de Biergarten is open. Görgla-bier van de tap, en nog diverse andere bieren van de fles. Deze brouwer brouwt alleen ondergistende bieren, maar een neef, Göller in Zeil am Main, brouwt de bovengistende bieren(Weizen) en vult alle bieren op fles af. Prettige sfeer, zeer goede bieren.
Aan het eind van de middag gaan we met de bus terug naar Bamberg; na een kort bezoek aan onze kamers door naar de Maisel-Keller, waar Ido zich bij ons voegt en we gezamenlijk eten. Op een gegeven moment enkele felle windvlagen. Iedereen dekt z ijn glas af om de kastanjebloesems eruit te houden. Het onweert ergens in de omgeving. Als we later onderweg zijn naar Greifenklau krijgen we nog een paar spetters mee. Helaas is het bijna donker als we in die Bierkeller plaatsnemen, want het uitzicht moet bij wat meer licht schitterend zijn. [Even tussendoor: In Frankenland is een Keller hetzelfde als wat elders in Beieren een Biergarten heet; men spreekt van Keller omdat ze ontstonden bij de kelders waar vroeger het bier gelagerd werd.] Enkele heren menen zich nu in (sigaren-)rookwolken te moeten hullen, zodat verdere opmerkingen hunnerzijds, in de trant van “Rauchbier” en dergelijke, genegeerd kunnen worden.

Woensdag wordt een treindag. We kunnen namelijk met z’n vijven voor € 22,- een dag in Beieren rondreizen. We gaan eerst naar Neurenberg, waar we (weer zonder Ido) de Altstadt doorkruisen op weg naar Hausbrauerei Altstadthof. Deze schenkt 4 bieren en een Bierbrand, die we kunnen beoordelen middels een proefplankje: 4 x 2 dl plus 1 x 2 cl. Twee bieren worden als goed, twee als wat minder beoordeeld, en de brandewijn is ook de moeite waard. Omdat we op tijd in Kulmbach willen zijn, is er op de terugweg naar het station alleen nog tijd voor een vluggertje in de andere huisbrouwerij, Barfüsser, in de kelders van de Mauthalle. In tegenstelling tot Altstadthof hier een moderne, computergestuurde brouwinstallatie, waarin twee bieren gemaakt worden, een Helles en een Dunkel, beide ongefilterd geserveerd.
We halen net op tijd de trein naar Bayreuth, waar we overstappen en meteen verdergaan naar Kulmbach. We lopen een stuk terug langs de spoorlijn naar het brouwerijmuseum. Dit is gevestigd in een voormalige (grote) brouwerij. Fraaie inrichting, gelikte presentatie. Het circuit eindigt bij de huisbrouwerij, waar glazen brouwketels staan (!), zodat het brouwproces extra goed aanschouwelijk gemaakt kan worden. Helaas zal er pas de volgende dag weer gebrouwen worden, zodat we ons moeten beperken tot het proeven van het eindprodukt, dat goed bevalt. Erna drinken we nog wat in het café-restaurant naast het museum, om vervolgens te gaan eten in de Kulmbacher Kommunbräu, een huisbrouwerij met leuke bieren en goed eten.
Dan slenteren we op ons gemak terug naar het station voor de laatste trein van deze dag, die ons weer in Bamberg terugbrengt. We hebben dan een volledige cirkel, of liever ovaal, door Franken gemaakt. Even langs Fässla om de bagage te dumpen, en door naar Schlenkerla, voor nog een Rauchbier-kuur. We wennen er aan, maar in het algemeen geven we toch de voorkeur aan wat minder sterk gerookte bieren, zoals bijvoorbeeld dat van Spezial of Drei Kronen. Ido gaat dan zijn bed opzoeken, de andere vier gaan nog naar een café waar ze de bieren van St. Georgen-Bräu uit Buttenheim schenken (goedgekeurd). De reisleider houdt het daarna ook voor gezien, maar de overige drie gaan nog even door.

De laatste ochtend in Bamberg gaat iedereen zijn eigen gang. Met drie man eten we in een restaurant op de Michelsberg, en bezoeken daarna met z’n vieren het in hetzelfde (voormalig klooster-)complex gelegen Fränkisches Brauereimuseum. Lang niet zo professioneel (of luxe) van opzet als in Kulmbach, maar zeer de moeite waard. De benen beginnen zo langzamerhand wat vermoeid te raken, dus gaan we met de bus naar Wunderburg, voor een rondje Keesmann. Daarna naar Mahrs voor een rondleiding, die we bij het eerste bezoek hadden geboekt. We sluiten ons aan bij een andere groep en krijgen een zeer uitgebreide rondleiding van zo’n vijf kwartier. De brouwerij is in een ouder gebouw gevestigd, en de brouwzaal is ook niet meer zo nieuw, maar wel al helemaal computergestuurd. De gist- en lagertanks zijn van recenter datum en geheel uitgevoerd in roestvrij staal. De produktie is meer dan het dubbele van Fässla, waarbij vooral het Weizenbier in de lift zit. Eigen flessen- en vatenafvulling, waarna de pallets kratten en vaten naar een bedrijventerrein buiten de stad gaan, waar de distributie is gevestigd. Er wordt veel ‘s nachts gebrouwen, ook vanwege de lagere energietarieven. Na de maaltijd bij Mahrs brengen we nog een bezoekje aan Abseits; de avond wordt afgesloten bij Spezial en/of Fässla.

Vrijdagochtend nemen we afscheid van Ido (die blijft nog tot zondag in Franken) en nemen de trein naar Keulen, via Würzburg – Frankfurt – Mainz – Koblenz (langs de Rijn). Ons hotel is in Köln-Deutz, op de rechteroever. Als we geïnstalleerd zijn steken we de Rijn weer over en beginnen onze Kölsch-toer bij de Malzmühle, café-restaurant- brouwerij. Verder brengen we een bezoekje aan de VVV, voor wat folders en info, en gaan diverse andere gelegenheden af, o.a. Früh am Dom, Brauhaus Sion, Peters Brauhaus waar we ook de maaltijd gebruiken, en het Brauhaus in d’r Salzgass waar ze Päffgen-Kölsch schenken.

Zaterdag is het ieder voor zich. Jan reist rond met trein, Schwebebahn (de meer dan een eeuw oude monorail van Wuppertal) en tram, Eugène doet de boekwinkels en antiquariaten, en Hans en Corné bezoeken het Schokolademuseum en beklimmen de domtoren (krijg je dorst van).
‘s Avonds treffen we elkaar in het Brauhaus Päffgen in de Friesenstrasse voor de maaltijd en een heleboel glazen Kölsch (er zit ook maar 2 dl in, en als je net Seidla’s (5 dl) gewend bent…..). Daarna naar de Weiss Bräu, waarvan Eugène zich de ligging nog weet te herinneren. Dit is een veel jongere huisbrouwerij, met ook een veel jonger publiek. Eugène en Corné gaan dan nog een andere gelegenheid opzoeken, Hans en Jan gaan alvast terug naar het hotel.

Zondag 16 mei tenslotte gaan we met de trein naar Duisburg, waar de inmiddels aardig zwaar geworden bagage in kluizen wordt opgeborgen, alvorens met de S-bahn naar Essen door te reizen. De Essener Bierbörse vindt plaats in het stadsdeel Steele, op een plein vlakbij het station. Diverse stands zijn al open, hoewel de officiële begintijd volgens affiches 14.00 is. De rest heeft zeker net als wij op het internet gekeken (daar stond 11.00). Het aantal stands is wat kleiner dan vorig jaar in Düsseldorf-Benrath, maar er valt genoeg te proeven. Dat doen we dan ook, maar sommigen doen na de “uitspattingen” van de voorgaande dagen toch iets rustiger aan.
Aan het eind van de middag gaan we terug naar Duisburg om onze spullen weer op te halen en de ICE naar Nederland te nemen. Ido zou daar ook in moeten zitten, maar we zien hem pas vlak voor Utrecht, waar we hem nog net ervan kunnen weerhouden uit te stappen. Wegens werkzaamheden rijden er geen treinen tussen Utrecht en Woerden, dus we rijden door naar Duivendrecht, en bereiken Leiden via Schiphol. Moe maar hopelijk voldaan gaat dan ieder zijns weegs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s